رفتن به بالا
  • دوشنبه - 6 آوریل 2020 - 19:25
  • کد خبر : ۶۱۱۲
  • چاپ خبر : کرونان
جمع کثیری از مردم زیر خط فقر و مستحق دریافت کمک هزینه و سبد معیشتی هستند«کرونا» و غم نان شب

کرونان

صدای اصلاحات – با ورود ویروس کرونا به کشورهای جهان شاهد ضربه خوردن شدید اقتصاد این کشور ها هستیم ؛ بطوری که بعضی از کشور ها برای مقابله با آن فروپاشی اقتصادی را پیش بینی کرده اند. کشورمان ایران هم از این قائده مستثنی نبوده و به اقتصاد خانواده ها ضربه خورده است. ***بلای کرونا […]

صدای اصلاحات – با ورود ویروس کرونا به کشورهای جهان شاهد ضربه خوردن شدید اقتصاد این کشور ها هستیم ؛ بطوری که بعضی از کشور ها برای مقابله با آن فروپاشی اقتصادی را پیش بینی کرده اند.
کشورمان ایران هم از این قائده مستثنی نبوده و به اقتصاد خانواده ها ضربه خورده است.


***بلای کرونا از کار بیکارم کرد

یک جوان دستفروش که خود را دانشجو نامید ، گفت : مدتی بود که برای تامین هزینه تحصیل در دانشگاه با یک بیرون بر با ماهی ۹۰۰هزار تومان کار می کردم که بلای کرونا موجب شد کار و این درآمد حداقلی را از دست دهم .
وی افزود: حالا یکهفته ای است که از سر ناچاری بساط دستفروشی پهن کرده ام هر چند که عایدی چندانی ندارم ولی بهتر از در خانه ماندن و به اصطلاح امروزی ها قرنطینه خانگی است .
این جوان با بیان اینکه قرنطینه شدن برای افرادی که یا حداقل درآمدی ثابت و ماهانه داشته و یا از بضاعت مالی مناسبی برخوردار باشند خوبه ولی برای امثال من که بقولا هشتش گروی نهشه و اگر یکروز بیکار بمانیم در تامین نیازهای خود در می مانیم اصلا هیچ توجیهی ندارد.


***ویروس کرونا و کسادی بازار کار

مرتضی سلطانی نژاد راننده درون شهری تحت پوشش تاکسیرانی کرمان با بیان اینکه ویروس کرونا موجب کسادی کارش شده و امکان قرنطنیه خانگی را هم ندارد گفت : هم اکنون ماهانه ۲۵۰هزار تومان بابت بیمه تامین اجتماعی می دهم و در منزل استجاری با ماهی ۸۰۰هزار تومان زندگی می کنم.
وی اضافه کرد : درعین حال برای تامین نیازمندی های روزانه خود و خانواده ناچارم که خطر ابتلا به بیماری را بر نشستن در خانه ترجیح دهم .
سلطانی نژاد پیشنهاد داد: اگر دولت و حکومت تامین نیازهای روزانه ام را در قالب بسته های معیشتی و حمایتی تقبل کند قطعا در خانه در کنار خانواده تا چند هفتته ای تار رفع این معضل در خانه خواهم ماند


***غم نان شب داریم

راننده ای گفت : ما قدر سلامتی خود و زن و فرزندانمان را می دانیم و از قرنطینه شدن بدمان نمی آید ولی وقتی ما غم نان شب داریم چگونه تاب درخانه ماندن را داشته باشیم .
یک راننده درون شهری دیگر گفت : این روزها که مسافر کم شده درآمد ما هم به مقدار زیادی کاهش یافته ولی برای رفع نیازمندهای روزانه خود و خانواده برای همین حداقل درآمد ناچاریم که در سطح شهر بچرخیم و قرنطینه برای ما نیست بلکه برای پول دارها ست.
***اگر مخارج زندگی ام تامین شود در خانه می مانم
حمید که به گفته خودش ۲۵سال است از این راه ارتزاق می کند و بیمه هم نیست گفت : شنیدم که بسته حمایتی می دهند و روز پنجشنبه پیگیری کردم و گفتند که شامل حال شما نمی شود و دست خالی به خانه برگشتم .
این موزع سیار نشریه که از ناحیه یک پا مشکل دارد و از دستکش های دو رنگ و ماسک کارکرده اش معلوم بود به لحاظ تامین وسایل حفاظ فردی هم در تنگناست ، گفت : اگر به اندازه همین درآمد ماهانه ام از محل ۱۰درصد فروش نشریه را ستاد پیشگیری استان تقبل کند نه دو هفته بلکه چند ماه هم در خانه خواهم ماند.
قبول داریم که حفظ جان در این شرایط مهمترین کاری است که باید انجام بدهیم ولی واقعیت قضیه این هست که جمع کثیری از مردم این کشور برابر آمار رسمی زیر خط فقر و مستحق دریافت کمک هزینه و سبد معیشتی هستند.

***توصیه درمانی ها براساس شناخت واقعی از جامعه نتیجه بخش است

همانطوری که مصاحبه شوندگان گفتند این افراد اگر یک روز سر کار نروند ممکن است لنگ نان شب بمانند و این توصیه درمانی های ما تصمیم سازان که بخوبی مفهوم نان شب را می‌دانیم باید براساس شناخت واقعی ما از جامعه انجام گیرد تا به نتیجه مطلوب برسیم .
کلام آحر اینکه اشتباه نکنیم این تشویق مردم به حضور در خیابان نیست و همانطور که ویروس کرونا جایی تعهد نداده که به کارمند دولت و شرکت خصوصی رحم کند، آنها به ناچار و بر اساس دستور سرکار می‌روند و هر روز تن و بدن خودشان و خانواده‌شان می‌لرزد، اما کارگر روزمزد و دستفروش و مغازه‌دار خُرده‌پا چطور؟ نرود سرکار چه کسی نانش را می‌دهد و یا چکش را پاس می‌کند؟

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه


تبلیغات

تبلیغات