بی پناهی زنان بی خانمان!
بی پناهی زنان بی خانمان!

خبر اخراج زنان بی خانمان از گرمخانه هایی که برای آن ها ساخته شده و به نوعی مالک اصلی این خوابگاه ها هستند، بسیار تلخ و ناگوار بود. این ناگواری با شدت یافتن برودت هوا و سرمای طاقت فرسای شهر آن قدر تاسف بار است که عاملان این اقدام حتی نباید بتوانند سر بر بالین […]

خبر اخراج زنان بی خانمان از گرمخانه هایی که برای آن ها ساخته شده و به نوعی مالک اصلی این خوابگاه ها هستند، بسیار تلخ و ناگوار بود. این ناگواری با شدت یافتن برودت هوا و سرمای طاقت فرسای شهر آن قدر تاسف بار است که عاملان این اقدام حتی نباید بتوانند سر بر بالین گذارده و در رخت خواب گرم و نرم، شب را صبح کنند. زنانی که به هر دلیل بی خانمان شده اند و تنها پناه زندگی آن ها همین استراحتگاه های گرم و بی دغدغه ای است که شب های خود را با آرامش در آن گذران کنند و از حداقل حقوقشان که همان احساس امنیت و مصونیت از آزار و اذیت اراذل و اوباش در بوستان ها و پارک ها است بهره مند شوند. گذشته از این، طرح عدم پذیرش زنان بالای پنجاه سال هم در این آسایشگاه ها عملی شده که نه تنها هیچ بازدهی مثبتی برای جامعه نخواهد داشت بلکه با این اقدام طبق اذعان یکی از همین زنان بی پناه که توانسته ده سال از استعمال هر نوع ماده مخدری به دور باشد، ساکن پارک های حاشیه شهر شده و شاهد بروز مزاحمت های فراوانی برای وی و زنان شبیه به او هستند که با اندکی لغزش این پتانسیل را دارند که دوباره به مواد مخدر روی آورده و زحمات چندین ساله خود را به باد دهند. باید دانست که این افراد با مشقت فراوان و البته اراده ای راسخ توانسته اند خود را از دامان بلای خانمان سوز اعتیاد و دیگر آسیب های مربوط به آن برهانند و عده زیادی از آن ها هنوز هم علایمی از این بیماری مهلک به یادگار نزد خود نگه داشته اند؛ یادگارهای خطرناکی چون ایدز و انواع دیگری از امراض دوست ناداشتنی. پس باید با اندکی انسانیت و البته غیرت! در صدد دست گیری از آن ها بود و نه این که دستان سرد این زنان بی خانمان را که ناخواسته به مسائل آسیب آفرین دیگری گرایش یافته اند را رها کرد و بی هیچ تاملی سرنوشت آن ها را به پارک ها و خرابه های حاشیه شهر سپرد. این زنان شاید از نعمت خانواده بی بهره اند و کسی نیست که احوالشان را جویا شود و با اندکی محبت، خلا عاطفی شان را پر کند اما با کمی تغییر نگاه، می توان آن ها را به مثابه مادرانی به شمار آورد که همانا پروردگار، بهشت را برایشان مهیا کرده و نیز در زمره خواهران و دختران سرزمینی به حساب آیند که در آن مردان با غیرت خود به مردانگی شان می بالند؛ همان مردان غیوری که نباید با سهل انگاری سبب شوند که زنان بی گناه این جامعه راهی جایی شوند که فردایی نامعلوم را برایشان به ارمغان خواهد آورد؛